W zależności od fazy rozwoju alkoholizmu, alkoholik spożywa alkohol odpowiednio często.

W fazie początkowej, picie alkoholu ma charakter towarzyski, okazjonalny. Osoba będąca w tej fazie szuka okazji do picia.
Kolejną jest faza ostrzegawcza, w której napoje alkoholowe przestają być już tylko trunkiem, a stają się środkiem, a nawet lekarstwem na stres, napięcie. Alkohol pojawia się coraz częściej, znacznie częściej pojawiają się również stany upojenia alkoholowego. Końcowy etap tej fazy charakteryzuje się coraz to mniejszą kontrolą nad piciem.


Następną jest faza krytyczne, w czasie której dochodzi do takiej utraty kontroli nad piciem, że nawet najmniejsza dawka alkoholu wyzwala potrzebę dalszego picia. Jest ona odczuwana jako konieczność fizyczna. Alkoholik traci stopniowo krytycyzm. W miejsce jego pojawia się fałszywe przekonanie dotyczące przyczyn oraz okoliczności, które skłaniają go do picia. Alkoholik w tej fazie skupiony jest wokół problemu jakim jest zdobycia alkoholu. W fazie tej pojawia się konieczność picia już od godzin porannych po to, by w ciągu dnia być zdolnym do pracy.


Ostatnią jest faza końcowa. W czasie jej trwania występuje stale wzmagająca się potrzeba spożywania alkoholu. Pragnienie to narasta od samego rana aż do późnego wieczoru. Osoba znajdująca się w tej fazie spożywa alkohol niekiedy nawet klika dni z rzędu do momentu aż nie nastąpi całkowite wyczerpanie fizyczne. Przerywanie ciągów alkoholowych wymaga profesjonalnej pomocy. U osób takich obserwuje się obniżoną tolerancją alkoholu oraz degradację psychiczną. Do momentu, aż alkohol nie zostanie wypity, osoba jest niezdolna do wykonania nawet najprostszej czynności.